سیاسی و اجتماعی ودل نوشته

تفسیری از لحظه های نبودن یک نفر!

786

صداي اشك ها روان گشت و انسان در تصادم آرا ماندن خود و تقدير انسانيت گم گشت و باور كلمه بزرگي چون مرگ برايش گنگ بود ....

به راستي كه مرگ اتفاق افتاده اين روزها غرق ماتم خواهيم بود در فراق انساني ديگر از جنس گذشته و متعلق به دنيائي در وراء ما جائي كه هنوز درت ها در كشف حقيقتش مبهوت مات بودن خويش هستند! صداي اشك به گوش ميرسد و لحظه هاي انسانها در ماتم ها شروع ميشود انجا انساني پر گشوده و ما را در ميا هجمه تنهائي در ماتم از دست دادن خودش قرار داده اينجا تنهائي هايمان رنگ شب دارد مثل روزي كه به دنيا آمديم همه خوشحال بودند ما گريستيم و روزي كه مي روميم ما ميخنديم و همه ميگريند ! زندگي يك فرصت است اگر از آن استفاده كرده باشي تا ابد باقي ميماني و اگر نه كه تو در لحظه هاي حيات خود نيز به رحمت ايزدي پيوست خواهي شد ! صداي اشك هايش مرا منقلب ميكند طاقت شنيدن ندارم باور مرگ براي انساني كه ايمانش ضعيف است بسيار تلخ مينمايد دنيا دنياي ماندن نبوده و نخواهد بود همه بايد برويم كه ماندن مان ما را در ماتم فرو خواهد برد دست و پا گير خواهيم بود و درد مان تنها براي خودمن نخواهد بود براي ديگران بيشتر از خودمان رنج خواهيم ساخت! درد من دانستن بود درد ما در واقع گاهي ندانستن است پذيرفتنن زندگي بعد از مردگان براي انساني كه به دنياي ديگر اعتقاد ندارد بسيار سخت است اما چه كسي ميداند كه پشت لحظه هاي مرگ يك انسان چه شيريني نهفته است كه هاتف بازي هاي بزرگي با انسانها دارد گاهي براي گاهي زندگي ميكند و گاهي لحظه ها مملو حضور است به ياد مرگ كه مي افتم از خواهد رسيد كاش لحظه اي كه من آن را آغاز ميكنم ........

تقديم به انانكه جان مطلب را گرفته اند

پ.ن:

سکوت لازم است!

دعا گاهی مائده می آفریند!

مرگ را دیدن سخت تر از مردن!

دل تنگی عجیبی دارد نبودن!

گاهی فقط باید گریست!

+ نوشته شده در شنبه ۱۹ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۶ ب.ظ توسط عباس تهرانی |

خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور همیشه بر شانه آنهاست که آری وصل ممکن است. دلم میخاد که بتونم خودم باشم نه اون کسی که میگن باش پس بودن خودمان راکه میباید باشیم خواهیم بود!

دهانت را میبویند مبادا گفته باشی دوستت دارم
و آن نگاه آخر سر آغاز زندگی جدید ما شد نگاهی که ماه هاست ما را در گیر خود دارد اگر میگویم ماهها دروغ نیست هر روز را میتوان هر ماه قلمداد کرد
عباس تهرانی شخصیتی است که من او را میپرستم کسی که سالهاست دارم با او در گمنامی کامل زندگی میکنم او زاده تفکر امروزی من است که از امتداد روزهای تاریک تحجر گونه من متولد گشته کسی که حالا به گونه ای من دیگر است و اگر او نباشد من هم نیستم پس من در دنیای واقعیت کسی دیگرم .....

باید ایستاد فرود آمد بر آستان دری که کوبه ندارد که اگر به گاه آمده باشی در بان به انتظار توست و اگر بی گاه به در کوفتنت پاسخی نمی آید کوتاه است در پس به آن که فروتن باشی
(احمد شاملو)

اصلا بيا
يک خط زير قانون خط هاي موازي بنويسيم

دو خط موازي هيچوقت به هم نمي رسند
اما اين دليل نمي شود همديگر را دوست نداشته باشند ...

هم من ، هم تو !

میدانم که......
چیزی بگو حرفی بزن از خودت دفاع کن میدانم که میخوانی اما چاره کار من خواندن نیست چیزی بگو تا به خودم برسم تا از تو فارغ شدن را توانم

جدیدترین حرف:
خواننده عزیز این نوشته ها فقط درک شخصی این حقیر است از عشق و قضاوت به عهده شما که حقیقی ببینیدش و یا خیالی اما حقیقت همیشه واقعیت نیست و این دو همواره جدا از هم هستند

آنچه ما را به مشکل انداخته طرز فکر ما است نه کارهائی که میکنیم پس قبل از هر تغیری نیاز به تغیر طرز تفکر در ما موج خواهد زد!!!!!!!
خواستن هیچگاه تغیر نمیکند که هر آینه تو بخواهی اگر هم نخواهند نخواستنشان هم خواستن خواهد بود چون ایمان نقطه مقابل تمام دلایل عقلانی خواهد بود

زندگی در نبودنهایش ساده نیست همه اش تحمل رنج هائی است که برای ثانیه های تلخ نبودنش میشماری و چه کند میگزرد زمان در نبود او......

ای کاش عمق یک............. را میشد فهمید ....

غریب است دوست داشتن.
و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن...
وقتی می‌دانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ...
و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛
به بازیش می‌گیریم هر چه او عاشق‌تر، ما سرخوش‌تر، هر چه او دل نازک‌تر، ما بی رحم ‌تر.
تقصیر از ما نیست؛
تمامیِ قصه هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شده‌اند

آن روز دنیا برایم تیرگون شد که گفتیش دیگر دیگر نمیتوان !!!
من آموختم که بخواهم گرچه تو نمیخواهی

خیلی ها این روزها به کارهائی که میکنیم میخندند و نمیدانند که این دیوانه به فکر شفا نیست !!!!!
میخوانی و میدانی .......

هنوز در قيد عادت هاي گذشته ايم شبي كه اولين بار خانه ات را شناختم از خود بي خودشدم و حالا هم از خود بيخودم چون خودت را ميشناسم و فهميده ام!

رسم بیهوده ای است دوست داشتن و دوست نداشته شدن نمیدانم نمیدانم گاهی ایستادگی خسته ام میکند اما عاشقم هنوز هم مثل گذشته!
میشه از عشق تو گفت میشه با ستاره های چشم تو مغرب نو مشرق نو بر پاکرد میشه از برق نگات خورشید و خاکستر کرد میشه از گندمیای سر زلفت یه عالم شعر نوشت آره از عشق تو دیونگی هم عالمی داره آره از عشق تو مردن داره میشه از عشق تو مرد دیگه از دست همه راحت شد میشه از عشق تو مرد دیگه از دست تو هم راحت شد اگر از عشق میشه قصه نوشت میشه از عشق تو گفت (مسعود فردمنش)

من این نقطه را برای تو ادامه میدهم میدانی خاموش بودنت نقطه غمناکی برایم رغم زده آموخته ام که عاشق بمانم

به مانند اولین روزها دیدمش دیدمش......
شمردن تو را آماده نگه میدارد!

برای پیدا کردن گم خواهم شد در خودم در آنچه روزگاری زندگی جاودانه ام بسته بو او بود من میمیرم و..... عشق من من و صدا کن من از خودم رها کن

زندگی موازی روی خط عابری که هر روز میبیند
آزردگی بزرگی است قسمت ثانیه ها با خود و فقط خود سکوت تا کجا تا کی و چرا....

معکوس خیلی چیزها تلخ است.........
من ساکت میمانم تا از سکوت به تحول برسم ...
گوئی در را میکوبند!!!!!!!!!!!!!!!!

در گیر عید بی آنکه لذتی داشته باشد

تازگي ها ازخودمان و ......لذت ميبريم ها ها ها!!!!

دل که آینه شاهی است غباری دارد
از خدا می طلبم صحبت روشن رائی
__________________
دلبر برفت دلشدگان را خبر نکرد
یاد حریف شهر رفیق سفر نکرد
گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم
چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد

سیاسی و اجتماعی ودل نوشته

بر اصل نسب بالی ای اصل نسب عالی .ای کاش نبینی تو آن روز که پامالی

تفسیری از لحظه های نبودن یک نفر!

پیوندهای روزانه

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها