سیاسی و اجتماعی ودل نوشته

گاهی جستجوست که میماند!

۷۸۶

بار ديگر پرواز بود نقطه اتصال با تفاوتي بي چون و چرا چون نبودن دوست دلتنگي هايمان پاياني جز آغازش ندارد!

صدا هاي زيادي از درون به گوش رسيد از فرياد هايش به پا خواستم بيرون را كه ديدم ياد بازي هاي كودكانه ياد ايامي كه تنها دلخوشي من خواندن سخت ترين كتاب ها بود براي فهميدن حقيقت و دانستن انسانيت واقعي تا بدانم چيستم و از چه چيزهائي لذت خواهم برد كه در پرتو ذات دوست بوده باشد .كتاب هاي خوانده شده همه و همه در خفا براي بيداري من بود كه از آن به خواب غفلتي دوباره ميرفتم يعني راهنمائي نبود كسي نگفت كه هدف از دانستن من بزرگ شدن من است نه استفاده نابجا از دانستن هاي خوانده شده ! گفتگو با خود ابراز احساست خود گونه خود مشغولي خود را لذت ديدن همه و همه آغاز انحطاط انسان بود كه در راه پله آن خانه به دنبال آن گشت يادش به خير كه قصد كشتن خود را داشت آن انسان! چه قدر از كشتن حقيقت طفره رفتيم چقدر از واقعيت انسانيت خود فرار كرديم چه قدر از لذت ها ذلت استخراج كرديم به دنبال خود بوديم ديگري را فنا كرديم. نوشتن خلاصم ميكند من با نوشتن است كه پيدا ميشوم اين هنوز بودن من است كه در بدترين شرايط بهترين ها را به ارمغان داشته! دردهايمان گاهي بزرگتر از انسانهاي مسئول است كه چه بسا كسي مسئول نيست جز خود نه هيچ...

تقديم به آنانكه جان مطلب را گرفته اند

پ.ن:

خسته ام از این افراط در فهمیدن!

دعا لازم است...

سکوت در بلندای این شب..

راه درازی تا صبح باقی است نگاه ها را باید...

+ نوشته شده در چهارشنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۰ ساعت ۳ ب.ظ توسط عباس تهرانی |

ابرار چشمها یا فراموشی خود

786

ابرار چشمهاي منتظر نگاهي ديگر بر زندگي شايد مرگ شايد تفنني از بودن ديگر نبايد خفت!

خفتن بيداري متعفني است كه انسان براي گريختن از واقعيت به آن پناه برده چشمها بسته نيست باز هم نيست همگي دچار نوعي از بيهوشي مطلق شده ايم اينجا زمان در حركت مدام است به آينده و گذشته كسي را ياراي تغير آن نيست نخواهد هم بود! نگاه من سرشار از اشك ديده است و تكرار بيهوده افكار نادرستي كه از بودنهاي نبودن سرچشمه ميگيرد از پروازي با وراء خود به جائي كه شايد حيات دوباره مرگ من است از من كه بيداري حاصل نخوابيدن نبوده بيداري حاصل تعقل در خفتن يا به خواب بردن خويش است! چشمهايم بسته نميشود بيدار هستم از بيداري از فرار از قرار روزهايم از نبودن از بودن از تكرار مداوم يك چرخه نامطلوب از تولد و از تجرد ثانيه ها از فرداي بي امروز از واژه هاي بي مفهوم از كور بودن چشمهاي متعصب از ساعت شماته دار خانه خواهران وگاهي برادران از ترس دست نزدن به آن ساعت از لذت بيدار بودن براي شنيدن زنگ آن ساعت از گروهي كه حالا فقط نامي از آن به يادگار مانده از من از فراموش شدنم در جريان مطلق زندگي اينها افكار روزهاي تكراري من نيست من بر روي صندلي زمان نشسته ام از كوچه خاطراتم ميگذرم از آنچه بر روان من بر روحم و گاهي جسمم گذشته گفتم اين نوعي جديد است از رها شدن از خود از نگريختن است كه مانده ام.......

تقديم به آنانكه جان مطلب را گرفته اند

پ.ن:

این روزها سخت میگرد ...

دعا لازم است

+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۰ ساعت ۱ ق.ظ توسط عباس تهرانی |

تسلیت

۷۸۶

ایام سوگواری سالار شهیدان تسلیت باد.....

+ نوشته شده در چهارشنبه ۹ آذر ۱۳۹۰ ساعت ۱۰ ب.ظ توسط عباس تهرانی |

خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور همیشه بر شانه آنهاست که آری وصل ممکن است. دلم میخاد که بتونم خودم باشم نه اون کسی که میگن باش پس بودن خودمان راکه میباید باشیم خواهیم بود!

دهانت را میبویند مبادا گفته باشی دوستت دارم
و آن نگاه آخر سر آغاز زندگی جدید ما شد نگاهی که ماه هاست ما را در گیر خود دارد اگر میگویم ماهها دروغ نیست هر روز را میتوان هر ماه قلمداد کرد
عباس تهرانی شخصیتی است که من او را میپرستم کسی که سالهاست دارم با او در گمنامی کامل زندگی میکنم او زاده تفکر امروزی من است که از امتداد روزهای تاریک تحجر گونه من متولد گشته کسی که حالا به گونه ای من دیگر است و اگر او نباشد من هم نیستم پس من در دنیای واقعیت کسی دیگرم .....

باید ایستاد فرود آمد بر آستان دری که کوبه ندارد که اگر به گاه آمده باشی در بان به انتظار توست و اگر بی گاه به در کوفتنت پاسخی نمی آید کوتاه است در پس به آن که فروتن باشی
(احمد شاملو)

اصلا بيا
يک خط زير قانون خط هاي موازي بنويسيم

دو خط موازي هيچوقت به هم نمي رسند
اما اين دليل نمي شود همديگر را دوست نداشته باشند ...

هم من ، هم تو !

میدانم که......
چیزی بگو حرفی بزن از خودت دفاع کن میدانم که میخوانی اما چاره کار من خواندن نیست چیزی بگو تا به خودم برسم تا از تو فارغ شدن را توانم

جدیدترین حرف:
خواننده عزیز این نوشته ها فقط درک شخصی این حقیر است از عشق و قضاوت به عهده شما که حقیقی ببینیدش و یا خیالی اما حقیقت همیشه واقعیت نیست و این دو همواره جدا از هم هستند

آنچه ما را به مشکل انداخته طرز فکر ما است نه کارهائی که میکنیم پس قبل از هر تغیری نیاز به تغیر طرز تفکر در ما موج خواهد زد!!!!!!!
خواستن هیچگاه تغیر نمیکند که هر آینه تو بخواهی اگر هم نخواهند نخواستنشان هم خواستن خواهد بود چون ایمان نقطه مقابل تمام دلایل عقلانی خواهد بود

زندگی در نبودنهایش ساده نیست همه اش تحمل رنج هائی است که برای ثانیه های تلخ نبودنش میشماری و چه کند میگزرد زمان در نبود او......

ای کاش عمق یک............. را میشد فهمید ....

غریب است دوست داشتن.
و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن...
وقتی می‌دانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ...
و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛
به بازیش می‌گیریم هر چه او عاشق‌تر، ما سرخوش‌تر، هر چه او دل نازک‌تر، ما بی رحم ‌تر.
تقصیر از ما نیست؛
تمامیِ قصه هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شده‌اند

آن روز دنیا برایم تیرگون شد که گفتیش دیگر دیگر نمیتوان !!!
من آموختم که بخواهم گرچه تو نمیخواهی

خیلی ها این روزها به کارهائی که میکنیم میخندند و نمیدانند که این دیوانه به فکر شفا نیست !!!!!
میخوانی و میدانی .......

هنوز در قيد عادت هاي گذشته ايم شبي كه اولين بار خانه ات را شناختم از خود بي خودشدم و حالا هم از خود بيخودم چون خودت را ميشناسم و فهميده ام!

رسم بیهوده ای است دوست داشتن و دوست نداشته شدن نمیدانم نمیدانم گاهی ایستادگی خسته ام میکند اما عاشقم هنوز هم مثل گذشته!
میشه از عشق تو گفت میشه با ستاره های چشم تو مغرب نو مشرق نو بر پاکرد میشه از برق نگات خورشید و خاکستر کرد میشه از گندمیای سر زلفت یه عالم شعر نوشت آره از عشق تو دیونگی هم عالمی داره آره از عشق تو مردن داره میشه از عشق تو مرد دیگه از دست همه راحت شد میشه از عشق تو مرد دیگه از دست تو هم راحت شد اگر از عشق میشه قصه نوشت میشه از عشق تو گفت (مسعود فردمنش)

من این نقطه را برای تو ادامه میدهم میدانی خاموش بودنت نقطه غمناکی برایم رغم زده آموخته ام که عاشق بمانم

به مانند اولین روزها دیدمش دیدمش......
شمردن تو را آماده نگه میدارد!

برای پیدا کردن گم خواهم شد در خودم در آنچه روزگاری زندگی جاودانه ام بسته بو او بود من میمیرم و..... عشق من من و صدا کن من از خودم رها کن

زندگی موازی روی خط عابری که هر روز میبیند
آزردگی بزرگی است قسمت ثانیه ها با خود و فقط خود سکوت تا کجا تا کی و چرا....

معکوس خیلی چیزها تلخ است.........
من ساکت میمانم تا از سکوت به تحول برسم ...
گوئی در را میکوبند!!!!!!!!!!!!!!!!

در گیر عید بی آنکه لذتی داشته باشد

تازگي ها ازخودمان و ......لذت ميبريم ها ها ها!!!!

دل که آینه شاهی است غباری دارد
از خدا می طلبم صحبت روشن رائی
__________________
دلبر برفت دلشدگان را خبر نکرد
یاد حریف شهر رفیق سفر نکرد
گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم
چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد

سیاسی و اجتماعی ودل نوشته

بر اصل نسب بالی ای اصل نسب عالی .ای کاش نبینی تو آن روز که پامالی

گاهی جستجوست که میماند!

ابرار چشمها یا فراموشی خود

تسلیت

پیوندهای روزانه

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها