شعر
۷۸۶
درنمازم خم ابروی تو با یاد آمد
حالتی رفت که محراب بفریاد آمد.
واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می کنند
چون بخلوت می روند آنکار دیگر می کنند.
حافظ ار میل به ابروی تو دارد شاید
جای در گوشه ی محراب کنند اهل کلام.
در مسجد و میخانه خیالت اگر آید
محراب و کمانچه زدو ابروی تو سازم.
می ترسم از خرابی ایمان که می برد
محراب ابروی تو حضور نماز من.
پ.ن:
دل باختن آسان است دل بريدن سخت
دل بستيم و دل بريدنمان......
خسته شديم از اينهمه خواستن و آنهمه نخواستن
خسته از هجمه نگاههاي جنون آميز...
حس هيچي ندارم همين...
+ نوشته شده در چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۶ ب.ظ توسط عباس تهرانی
|